PRZYRZĄDY Z CYFROWĄ DUSZĄ

Promocje

AX-3003P

Zasilacz: laboratoryjny programowalny; Kanały: 1; 0÷30VDC; 1mV

AX-CP-04-R

Chwytak pomiarowy; ostrzowy; 10A; czerwony; Zakr.chwyt: max.6mm

AX-7020

Multimetr analogowy; Właściwości: uniwersalny; Test diody: tak

AX-CP-07-R

Chwytak pomiarowy; cęgowy; 10A; czerwony; Zakr.chwyt: max.4mm

AX-176

Multimetr cyfrowy; LCD (6600), podświetlany; 3x/s; True RMS

AX-B150

Kamera inspekcyjna; Wyświetlacz: LCD 2,4" (320x240); IP67; 360g

AX-T2090

Bezdotykowy wykrywacz napięcia i przewodów; LCD, bargraf

AX-2040

Cyfrowy miernik cęgowy AC; LCD (4000), podświetlany

AX-5002

Miernik temperatury; LCD 4 cyfry, podświetlany; Rozdz: 0,1°C

AX-LCR42A

Mostek RLC; LCD podwójny (19,999/1999), bargraf, podświetlany

Katalog AXIOMET

Pobierz katalog
(ver. 6)
PDF (12,9 MB)

Co zrobić, gdy pirometr nie ma regulacji współczynnika emisyjności?

Współczynnik emisyjności przyjmuje wartość z zakresu od 0 do 1.

W przypadku pirometrów, w których nie można ustawić ręcznie tego współczynnika, zazwyczaj jest on zapisany w pamięci urządzenia na stałą wartość rzędu 0,95. Odpowiada ona wielu typowo badanym materiałom.

Problem pojawia się w przypadku materiałów bardzo gładkich, takich jak np. polerowane metale, których współczynnik emisyjności przybiera wartość poniżej 0,1.

Do mierzenia temperatury takich obiektów warto nabyć pirometr z możliwością ręcznego wprowadzenia współczynnika. Jeśli nie jest to możliwe, można zastosować dodatkowe zabiegi, poprawiające dokładność pomiaru temperatury:

  • użycie specjalnych pirometrycznych taśm izolacyjnych o znanym współczynniku emisyjności, które można nakleić na obiekt poddawany pomiarowi.
    Taśma szybko przyjmuje temperaturę obiektu, a jej emisyjność odpowiada współczynnikowi zapisanemu w pamięci danego pirometru.
  • samodzielne wyznaczenie błędów pomiaru dla różnych temperatur, w zakresie interesującym użytkownika.
    Porównanie wskazań pirometru ze wskazaniami termometru dotykowego, umożliwi dalsze przeliczanie pomiarów z pirometru na wartości bardziej odpowiadające rzeczywistości.

Obie metody można zastosować także do powierzchni o nieznanym współczynniku emisyjności.