PRZYRZĄDY Z CYFROWĄ DUSZĄ

Promocje

AX-3004H

Zasilacz: laboratoryjny; Kanały: 1; Uwyj: 30VDC; Uwyj2: 5VDC; 3,75A

AX-3005DBL

Zasilacz: laboratoryjny; Kanały: 1; 0÷30VDC; 0÷5A; Wtyczka: EU

AX-3010DS

Zasilacz: laboratoryjny; Kanały: 1; 0÷30VDC; 0÷10A; Wtyczka: EU

AX-3005DS

Zasilacz: laboratoryjny; Kanały: 1; 0÷30VDC; 0÷5A; Wtyczka: EU

AX-3020L

Zasilacz: laboratoryjny dużej mocy; Kanały: 1; 0÷30VDC; 0÷20A

AX-3010H

Zasilacz: laboratoryjny; Kanały: 1; Uwyj: 1÷30V; Uwej: 110÷230V

AX-3005D

Zasilacz: laboratoryjny; Kanały: 1; 0÷30VDC; 0÷5A; Wtyczka: EU

AX-1803D

Zasilacz: laboratoryjny; Kanały: 1; 0÷18VDC; 0÷3A; Wtyczka: EU

AX-3003D

Zasilacz: laboratoryjny; Kanały: 1; 0÷30VDC; 0÷3A; Wtyczka: EU

AX-3005DLS

Zasilacz: laboratoryjny; Kanały: 1; 0÷30VDC; 0÷5A; Wtyczka: EU

Katalog AXIOMET

Pobierz katalog
(ver. 6)
PDF (12,9 MB)

Co zrobić, gdy pirometr nie ma regulacji współczynnika emisyjności?

Współczynnik emisyjności przyjmuje wartość z zakresu od 0 do 1.

W przypadku pirometrów, w których nie można ustawić ręcznie tego współczynnika, zazwyczaj jest on zapisany w pamięci urządzenia na stałą wartość rzędu 0,95. Odpowiada ona wielu typowo badanym materiałom.

Problem pojawia się w przypadku materiałów bardzo gładkich, takich jak np. polerowane metale, których współczynnik emisyjności przybiera wartość poniżej 0,1.

Do mierzenia temperatury takich obiektów warto nabyć pirometr z możliwością ręcznego wprowadzenia współczynnika. Jeśli nie jest to możliwe, można zastosować dodatkowe zabiegi, poprawiające dokładność pomiaru temperatury:

  • użycie specjalnych pirometrycznych taśm izolacyjnych o znanym współczynniku emisyjności, które można nakleić na obiekt poddawany pomiarowi.
    Taśma szybko przyjmuje temperaturę obiektu, a jej emisyjność odpowiada współczynnikowi zapisanemu w pamięci danego pirometru.
  • samodzielne wyznaczenie błędów pomiaru dla różnych temperatur, w zakresie interesującym użytkownika.
    Porównanie wskazań pirometru ze wskazaniami termometru dotykowego, umożliwi dalsze przeliczanie pomiarów z pirometru na wartości bardziej odpowiadające rzeczywistości.

Obie metody można zastosować także do powierzchni o nieznanym współczynniku emisyjności.